Léa Drouet Brussel

Violences

theater

La Raffinerie / Online

| Frans → NL, EN | ⧖ 50min

Juni 1942, kort voor de razzia van de Wintervelodroom in Frankrijk. Mado is 10 jaar oud; ze steekt de grens tussen de bezette zone en de vrije zone over met een groep vreemdelingen, zonder haar ouders. De groep wordt vergezeld door een smokkelaar, die Mado’s moeder eerder betaalde met wat dure stoffen. Ze steekt ‘s nachts de grens over en neemt alleen de trein naar Vichy, waar ze voor enkele jaren zal worden opgevangen door een boerenfamilie in de Auvergne. Vertrekkend vanuit het verhaal van Mado, haar grootmoeder, neemt Léa Drouet ons mee in haar nieuwe creatie, Violences. In haar werk laat ze geen direct geweld zien, maar wel de omstandigheden waarmee het legitiem wordt. Alleen op het podium, in een zandbak, bouwt en ontmantelt ze bouwsels van muren, landschappen, grenzen, waarlangs het verhaal zich ontwikkelt. Het verhaal van Mado resoneert doorheen recente gebeurtenissen – zoals het verhaal van Mawda, een tweejarig Koerdisch meisje dat werd doodgeschoten door een Belgische politieagent in 2018 – ze weerspiegelen wat hedendaags geweld en vormen van verzet kunnen zijn. Hoewel zand meestal alle sporen opslorpt en vaak ook sporen van geweld uitwist, bevat het hier ook de belofte van toekomstige configuraties. Configuraties die Léa Drouet, verwijzend naar een spelend kind, voor onze ogen uitprobeert en presenteert.

Violences wordt elke avond live vanuit het theater gestreamd, waardoor dit onderzoek over grenzen en reismogelijkheden heen toegankelijk is.

De voorstelling op 14.05 zal worden nagesynchroniseerd in de gebarentaal van Franstalig België (LSBF)

read more

Ballingschap en gefluister

In Violences roept Léa Drouet de tragedies van onze tijd op in een subtiele, minimalistische taal. Voor Léa Drouet is het theaterpodium een ruimte waar talen worden uitgevonden om hedendaagse tragedies op een andere manier te presenteren. Het is een plaats waar de humane wetenschap een lichaam en een stem krijgt, ver weg van vooropgezette ideeën.

In Mais dans les lieux du péril croît aussi ce qui sauve (2016), bijvoorbeeld, deelt ze verzamelde uitspraken van skaters over hun relatie met kwetsuren en gevaar. Ze stelt ook de notie van ‘de groep’ in vraag; net zoals in Boundary Games (2018), waarin de migratiecrisis in Europa de vorm aanneemt van een choreografie voor zes performers die rechthoekige objecten manipuleren.

Violences, dat in september werd gecreëerd in het kader van het Actoral Festival in Marseille, zet dit onderzoek naar gedwongen verplaatsingen voort. In samenwerking met filosoof en theatermaker Camille Louis heeft Léa Drouet een minimalistisch vocabularium opgebouwd waarin objecten en gebaren zich vermengen met woorden om onze blik uit te dagen. Ze roept op tot de vorming van een nieuwe getuigenis.

In Violences zie je geen beeld van een kind gestrand op een strand; geen spoor van een boot of een vluchtelingenkamp. Er is enkel zand, als een landschap waarin kubussen en andere kleurrijke vormen een menselijke aanwezigheid suggereren. De figuur van Léa Drouet komt imposant over, in deze bedrieglijk speeltuinachtige omgeving. Verlicht door schijnwerpers en volledig in het zwart gekleed, als een poppenspeler die ons wil doen geloven in de autonomie van haar creaties, manipuleert de kunstenares de materialen en voorwerpen met een traagheid en een precisie die ons meteen ver wegvoeren van de gangbare voorstellingen.

Bovendien kunnen we niet echt spreken van "voorstellingen" als zodanig: op het kruispunt van installatie, vertelling en beweging blijft Violences op de drempel van het beeldende. Léa Drouet zet taal en lichamelijk expressie gelijktijdig in, wat de complexiteit van de relaties in stand houdt. Ze nodigt ons uit om onze passieve houding, te midden van de toevloed aan informatie, achter ons te laten en een actievere en kritischere houding aan te nemen.

Op een zachte toon – soms bijna fluisterend – die ze gedurende de hele voorstelling aanhoudt, begint Léa Drouet te vertellen hoe haar grootmoeder, op een leeftijd waarop andere kinderen in zandbakken speelden, gedwongen werd het land te ontvluchten – het land waar ze “geboren is maar niet woont”. De impliciete herinnering aan de razzia van Vél d'Hiv geeft het zand een ongewone zwaarte en dichtheid. De kunstenares gaat verder met een verhaal dat haar niet rechtstreeks aangaat. Gevoed door onderzoek naar een reeks sociale bewegingen – de rellen van 2005, het Adama Comité, de gele hesjes, de bevrijdingsstrijd van de Koerden in Rojava – komt ze tot het verhaal van de moord op de kleine Mawda door een Belgische politieagent tijdens een autoachtervolging in 2018. Een tragedie die vele anderen oproept.

Léa Drouet ontdoet zich van het sensationalisme dat vaak doorsijpelt in de berichtgeving over dit soort feiten. Haar woorden zijn ingeschreven in een persoonlijk ritueel dat voor iedereen begrijpelijk is. Door verdwijningen in alle eenvoud op te roepen, zonder een bepaalde lezing van de gebeurtenissen op te leggen, nodigt Violences ons uit om actieve getuigen te worden van de tragische verhalen van onze tijd.

Violences weet via ruimte deze hedendaagse drama’s nauwgezet te ontleden: gebaren en taal, het woord en haar betekenis worden van elkaar gescheiden. Dit biedt het werk de noodzakelijke voorwaarden om ‘geweld’ te laten plaatsvinden en zich tegelijk buiten de platgetreden paden van een zuiver geweten te begeven. Onze kleine, intieme ballingschappen mengen zich met grote, collectieve uittochten.

Anaïs Hélun, Politis, 8 oktober 2020

Presentatie: Kunstenfestivaldesarts-Charleroi danse

Concept, tekst, interpretatie: Léa Drouet | Dramaturgie: Camille Louis | Scenografie: Élodie Dauguet | Originele muziek: Èlg | Regie assistent: Laurie Bellanca | Lichtontwerp: Léonard Cornevin | Licht: Suzanna Bauer | Productie, spreiding: France Morin, Cécile Perrichon – Arts Management Agency | Productie: Vaisseau | Coproductie: Kunstenfestivaldesarts, Nanterre-Amandiers Centre dramatique national, Charleroi danse, La Coop asbl | Met de steun van: Actoral – Festival & Bureau d'accompagnement d'artistes, Fédération Wallonie-Bruxelles Service Interdisciplinaire, Wallonie-Bruxelles Théâtre/Danse, Centre Wallonie-Bruxelles Paris, Shelterprod, Taxshelter.be, ING, Tax-Shelter of the Belgian Federal Government, SACD, Institut français | Residenties: Kunstencentrum Buda, Charleroi danse, [e]utopia, La Bellone, Montevideo

13.05

  • 20:00
  • La Raffinerie
  • €16 / €13
  • cancelled
  • 20:00
  • Frans → NL
  • Online
  • €10 / €5

14.05

  • 19:00
  • Frans → NL, EN, LSBF sign language
  • La Raffinerie
  • €16 / €13
  • cancelled

15.05

  • 19:00
  • La Raffinerie
  • €16 / €13
  • cancelled
  • 19:00
  • Frans → EN
  • Online
  • €10 / €5

16.05

  • 19:00
  • La Raffinerie
  • €16 / €13
  • cancelled
  • 19:00
  • Frans → EN
  • Online
  • €10 / €5
website by lvh