Het werk van Michael Disanka is diep geworteld in de liefde voor schrijven die hij van zijn moeder erfde. In deze nieuwe creatie verbindt hij haar verhaal met dat van Congo via de kasàlà, een lofdicht uit de Kasaï-cultuur waartoe zijn moeder behoorde.

Volgens de kasàlà-traditie bereikt men waarheid door de tong 77 keer rond te draaien. Disanka gaat deze uitdaging aan en componeert een scenisch gedicht waarin zijn woordenstroom samenvloeit met een soundscape; een polyfonie van geluiden die hij opnam in zijn moeders dorp. Al wat hem rest van de geschiedenis van dat dorp, getekend door de afscheidingsoorlog in Zuid-Kasaï en sleutelfiguur Albert Kalonji, is een lied dat zijn moeder voor hem zong – een slaapliedje dat verband houdt met een bloedbad en waarvan de betekenis pas later tot hem doordrong.

De verhalen die Disanka vertelt, doen zijn lichaam vibreren, terwijl het ogenschijnlijk onbeweeglijk blijft. Wat begint als een intieme dialoog tussen moeder en zoon, groeit uit tot een zoektocht naar een verzwegen verhaal en naar manieren om het door te geven – aan het publiek, of aan zijn eigen zoon. Je suis l’acteur de la poésie de ma mère is Disanka’s eerste solo en het slotstuk van een trilogie waarin hij zijn familiegeschiedenis verweeft met die van Congo. Een poëtische wervelwind over rouw en herinnering.