Lokum – ook bekend als Turks fruit – heeft een unieke textuur en roept associaties op met zoetheid en zachtheid. Doruntina Kastrati interviewde de voorbije jaren haar moeder, Fitnete Veselaj-Kastrati, en haar voormalige collega’s. Ze halen herinneringen op aan hun werkdagen in een lokumfabriek en praten over herhaling, stilte en de politieke lading van hun dagelijkse bewegingen.

Op basis van deze getuigenissen onderzoekt A Horn That Swallows Songs de onzichtbare arbeid (van vrouwen) in de lokumfabrieken van Istanbul en de lichamelijke omstandigheden achter de productie van zachtheid. Kastrati’s sculpturale installatie is geïnspireerd op industriële architectuur en apparatuur voor de productie van zoetwaren. Monotone ritmes, langdurig staan en lage frequenties die de vloer doen trillen, roepen de fysieke ervaring van fabrieksarbeid op. Documentair beeldmateriaal en interviews tonen de kloof tussen de realiteit op de werkvloer en de commerciële narratieven van het management, en leggen controlemechanismen bloot. Kastrati werkt op het kruispunt van sculptuur, video en geluid, en onderzoekt in haar praktijk gendergerelateerde arbeid en de manier waarop lichamen industriële systemen beleven en er weerstand tegen bieden. Met deze immersieve installatie is haar werk voor het eerst in Brussel te zien.