Oldddworlddd

    04/05  | 17:00

Free
± 1h 30min

Componist, muzikant, sjamaan, beeldend kunstenaar en performer Charlemagne Palestine is zowel een legendarisch underground-figuur uit New York als een hedendaagse artiest met avant-gardistische praktijk. Hij wordt vaak beschouwd als een van de pioniers van minimalistische muziek, een stroming waarin hij zich nooit echt heeft herkend – zijn praktijk is veeleer die van een “maximalist” of “spontanimalist”. Palestine – al 20 jaar gevestigd in Brussel – stelt zijn werk vanaf midden mei tentoon in BOZAR en brengt twee bijzondere muzikale uitvoeringen tijdens het festival. Eerst spreekt hij zijn ervaring als beiaardier opnieuw aan – een kunst die hij in de jaren 60 dagelijks beoefende. Zijn klokkenconcert wordt hoorbaar voor iedereen in de omgeving van de Sint-Michiels en Sint Goedelekathedraal. Later zorgt hij nog voor een verrassingsconcert in de voormalige Citroëngarage, tijdens het slotweekend tevens ons festivalcentrum. Van de stedelijke, publieke ruimte naar de transitoire, pre-museale ruimtes van het toekomstige Kanal – Centre Pompidou. Twee ontmoetingen met een punkicoon van de hedendaagse muziek die je niet mag missen.

Zie ook
Newwwsswirlll 25/05 – 22:00 in Kanal – Centre Pompidou
Expo  AA SSCHMMETTRROOSSPPECCTIVVE 18/05 > 26/08 in BOZAR

Een project van
Charlemagne Palestine

Presentatie
Kunstenfestivaldesarts, Kanal – Centre Pompidou, BOZAR 

Productie
BOZAR 

Partner
Kunstenfestivaldesarts, JAP – Jeunesse et Arts

Dank aan
TINTINNABULUM vzw/asbl, Kathedraal van Sint-Michiel en Sint-Goedele

Back to top

Charlemagne Palestine is geboren in Brooklyn in 1947. Opgroeiend in een famillie uit Odessa, krijgt hij een traditionele opvoeding maar tegelijk ontwikkelt hij een liefde voor experimentele artistieke vormen.Het zingen, het beiaard-, orgel- en pianospel stellen hem in staat om vanaf de jaren 1970 een fysieke en vibrerende relatie aan te gaan met de ruimte, zijn lichaam en zijn publiek. In 1962 wordt hij beiaardier van de Saint Thomas kerk (Manhattan) en legt hij de fundamenten van zijn geluidsonderzoek dat hij the Golden Sound (het Gouden Geluid) noemt. In dezelfde periode begint hij te experimenteren op het orgel van de Unitaire Kerk van New York. Tony Conrad hoort en waardeert zijn werk op de beiaard en introduceert hem in de New Yorkse avant-garde waar hij La Monte Young, Terry Riley en Philip Glass ontmoet. Zijn performances passen zich aan aan de context en de instrumenten die hij gebruikt. Ze gaan in directe dialoog met de ruimte waarin ze plaatsvinden. Deze totaalaanpak toont zich ook in de knuffels die hij verzamelt en ten toonstelt. Hij (re)construeert totems, een ideaal publiek, een verwende en verloren gemeenschap. De pluchen dieren staan symbool voor het animistische karakter van zijn werk. Na verschillende experimenten met bandopnames zet hij zijn onderzoek naar elektronische muziek verder met de nieuwe synthesizers, (meer bepaald de Buchla 100 en 200) die hij dankzij een ontmoeting met Morton Subotnick in 1967 leert kennen. In Subotnick’s “New York University Intermedia Center” studio produceert hij lange stukken gebaseerd op continue klanken met microtonale intervallen. Tussen 1969 en 1970 verhuist Palestine naar Californie waar hij aan CalArts studeert en doceert. Aan deze universiteit ontdekt hij de mogelijkheden van de Bösendorfer. Gefascineerd door de harmonische rijkdom van dit instrument ontwikkelt hij een techniek die hij strumming noemt, een verderzetting van zijn muzikale praktijk op beiaard en synthesizer. Het is ook in Californië waar hij in de kunstwereld debuteert met zijn eerste performances, video’s en sculpturen. Hij ontmoet er de danseres Simone Forti waarmee hij een samenwerking begint. In 1970 creëert hij op uitnodiging van Allan Kaprow zijn eerste performance in Pasadena Art Museum. Tijdens de jaren 1970 ontwikkelt hij vanuit zijn performances het concept van de Body Music. Vanaf het begin van de jaren tachtig verblijft Charlemagne Palestine regelmatig in Europa. Hij resideert in Zwitserland en vervolgens in Frankrijk, weg van de minimale muziek en de conceptuele kunst. Hij produceert weinig, maar beroert op documenta 8 wel de geesten met God Bear, een sculptuur van teddyberen van 6 meter hoog. In de late jaren 1990 pikt hij de draad weer op en worden zijn performances herontdekt door een nieuwe generatie en de leden van Sonic Youth. Concerten, tentoonstellingen en publicaties volgen elkaar op. Het werk van Charlemagne Palestine was te zien in recente tentoonstellingen in de Witte de With (Rotterdam), de Kunsthal Wenen, het Musée d’art et d’histoire du judaïsme in Parijs en de 356 S. Mission Road in Los Angeles. Hij leeft sinds tientallen jaren in Brussel.

Back to top